تبلیغات 
یا مهدی
درعطر سیب و مزه ی گندم ببینمت
من آن همیشه چشم به راهم به من بگو
یک جمعه در هزاره ی چندم ببینمت . . . ؟
یا مهدی
منبع :http://rozsms.ir
انتظار
از شهر وعده های تو آرام می رود
آن که تو را ندیده و ناکام می رود
دارد ازین سه شنبه و این جمکران سرد
چشم انتظارِ خسته و گمنام می رود
شاید هم آمدی، منِ غافل ندیدمت...
(از حال – این دچار به اوهام – می رود)
یک روز روشنایی چشمان عاشقم
با گریه مدام، سرانجام می رود...
یا مهدی
امشب زمین و آسمانها غرق نور است
ذرات عالم را سراپا شوق و شور است
امشب تمام کهکشانها در خروشند
زیبا رخان آسمانی نقره پوشند
بر طاقها رنگین کمان نور بستند
از عرش تا دروازه های دور بستند
در بزم هستی شور وحالی جاودانه است
آهنگ سبزیک سرود عاشقانه است
افلاکیان در انتظار یک ظهورند
در اضطراب لحظه پاک حضورند
درهای رحمت را ملائک باز کردند
مرغان عاشق، تا خدا پرواز کردند
هر ذره را در دل هزاران پیچ و تاب است
شور و شرار و شعله های التهاب است
دریا، نوایی خوش زرقص موج دارد
هر قطرهای در سر هوای اوج دارد
از بهر دیداری زمین در انتظار است
هر دیده در راه است و هر دل بیقرار است
بانگ طرب خیزد زخاک لاله زاران
هر لاله میخواند سرود نوبهاران
لبخند نرگس صد هزاران راز دارد
بوی وصال و شور یک اعجاز دارد
از خاک میجوشد زلال زندگانی
بر پاست در افلاک بزم شادمانی
گلهای عشق ومهروایمان فرش راه است
آری! جهان در انتظار فجر ماه است
ماهی درخشان بر جبین عالم پاک
تاج سر، هستی، نگین عرش و افلاک
عطرگل روی محمد (صلی الله علیه وآله وسلم) را نشان است
دین خدا را همچو گنجی شایگان است
او ارمغان بی نظیر ملک هستی است
اسطوره عدل و نشان حق پرستی است
او آیه ای زآیات پاک ذوالجلال است
دریای عشق و مظهر عدل و کمال است
گنجینه اسرار حق، فجر رهاییست
آیینه انوار پاک کبریاییست
او برفرازد پرچم عدل خدا را
احیا کند آیین پاک مصط فی (صلی الله علیه وآله وسلم) را
ماهی فروزان از زلال نور سرمد
منجی عالم، قائم آل مح مد (صلی الله علیه وآله وسلم)
میآید و با او طلوعی جاودانیست
پایان ظلمتها و فصل شادمانیست
تضمین غزلی از مولانا
غزال و غزل
غزال و غزل
امشب از دولت می دفع ملالی كردیم
این هم از عُمر شبی بود كه حالی كردیم
ما كجا و شب میخانه خدایا چه عجب
كز گرفتاری ایام مجالی كردیم
تیر از غمزة ساقی، سپر از جام شراب
با كماندار فلك جنگ و جدالی كردیم
غم به روئین تنی جام می انداخت سپر
غم مگو عربده با رستم زالی كردیم
باری از تلخی ایام به شور و مستی
شكوه با شاهد شیرین خط و خالی كردیم
نیمی از رخ بنمود و خمی از ابرویی
وسط ماه تماشای هلالی كردیم
روزة هجر شكستیم و هلال ابرویی
منظر افروز شب عید وصالی كردیم
بر گل عارض از آن زلف طلایی فامش
یاد پروانة زرین پر و بالی كردیم
مكتب عشق بماناد و سیه حجره غم
كه در او بود اگر كسب كمالی كردیم
چشم بودیم چومه شب همه شب تا چون صبح
سینه آئینة خورشید جمالی كردیم
عشق اگر عمر نه پیوست بزلف ساقی
غالب آنست كه خوابی و خیالی كردیم
شهریار غزلم خوانده غزالی وحشی
بد نشد با غزلی صید غزالی كردیم
***
غزال و غزل
بو گئجه باده ایله دفع ملال ائیله میشم،
عؤمرون بیر گئجه سینده بئله حال ائیله میشم.
بیز هارا، تار هارا، یا رب، گئجه مئیخانه هارا؟
اونودوب دردی بو ایّامدا مجال ائیله میشم.
ساقی نین غمزه سی اوخ، مئی جامی اولموش سپریم،
فلكین جؤورو ایله جنگ و جدال ائیله میشم.
مئی دمیر تك ائله ییب جانیمی، غمله ووروشوم،
غم دئمه، دوشمنیمی روستم زال ائیله میشم.
آجی ایامی شیرین ائتمگه سرخوش دولانیب،
كؤنلومو ایندی اسیر خط و خال ائیله میش.
گؤرموشم من اوزونون یاری سینی، تك قاشینی،
ای اوزونده نئجه گؤر سئیر هلال ائیله میش.
گئتمیش هیجران اوروجو گؤرجك هلال قاشلارینی،
بایرام اولموش بو گؤروش عزم و وصال ائیله میشم.
گؤرموشم اوزده او زرّین تئلی پروانه كیمی،
یانمیشام اودلارا، ترك پروبال ائیله میشم.
عشق درسی منه اؤیرتسه ده هیجران غمینی،
عشقه دوشمكله بئله كسب كمال ائیله میشم.
یاتماییب صوبحه كیمی من گئجه گون اوزلو یارین،
سینه سی گوزگوم اولوب، سئیر جمال ائیله میشم.
ساقی نین زلفونه عشق باغلاماسا عؤمرو اگر،
من بئله درك ائله ییب، بؤیله خیال ائیله میشم.
شهریارا غزل ائتمیش منی جئیران، گؤزلیم،
گؤر غزل ایله نئجه صید غزال ائیله میشم
اصلی کرم شعرینه بیر حاشیه
" کرم دئیه رمن بیر سفیل صییادام
هر مارالا تور آتارام مار گلی
یار باغینین بولبوللری اوخویور
بیزیم یوردا سئیره ده یوخ سار گلی"
ائوده بیر ایل آه چکرم خبر یوخ
ائودن چیخام ، من اویانا ، یارگلی
تای - توشلاریم ، چوله چیخا، گون چیخار،
من چیخاندا یاغیش گئتسه ، قارکلی
یازیغ قوزوم !آجلیغا دوز ، داریخما،
بوگون - صاباح باهار گلی ، بار گلی
بیزه گله - گلمیه ، بیر کال اییده،
قونشوموزا هیوا گلی ، نار گلی
خان ایوئینه ، شئر گله ، قویروق بولار
بیزیم ائوه، کور ایت گله ، هار گلی .
خلقه قوناق گلی ، گوزی سورمه لی ،
بیزیم ائودن ،کور گئتمه میش ، کار گلی
بختیمه آرواد نه چیخا ، بیلمیرم؟
بللی دی کی سارساغا ،سوسار گلی .
بیر(بیراوچ اتک)اندازادیر اگنیمه،
(سالیسبوری)گن گلمه سه دار گلی .
دولتلی یه یاس داگله اوینایار ،
بیز کاسیبا توی گله ،آخسار گلی
غم یوکوندن ،کدخدانین حصه سی ،
خردل اولی ،بیزیمکی خالوار گلی .
کتده بیزی دویله ، بیر هاوار یوخ،
بیز بیر کلمه حق دانیشساق ، جار گلی
داغاشا ییرتلار بیزه سرکار چیخار،
دار دیبیندن قورتولار ، سردار گلی .
بوندان بئله ،ئوزگه گوره م ،ئوزگه دن -
منت چکیر ، غیرتیمه آر گلی .
ایشچی ، تویوق کسنده من باخانمام ،
بیلمم نئجه اوره گینده وار گلی ؟
غمدن منیم ، بیر عینک وار گوزومده .
ایشیق - آیدین گون ، گوزومه تار گلی .
عشقیم دوشوب یادیمه ، گوزلر داشار ،
باهاردا سئل آتلانی - چایلار گلی .
چوخ شاعیرین طبعی دونار بوز کیمی ،
*شهریار*ین شعری ده ، قاینار گلی .
əslikərəm şerinə bir haşiyə
“kərəm deyər mən bir səfil səyyadam
Hər marala tor ataram mar gəli
Yar bağının bülbülləri oxuyur
Bizim yurda seyrədə yox sar gəli”
Evdə bir il ah çəkərəm xəbər yox
Evdən çıxam mən oyana yar gəli
Taytuşlarım çölə çıxa gün çıxar
Mən çıxanda yağış getsə qar gəli
Yazıx quzum aclığa döz darıxma
Bugün sabah bahar gəli bar gəli
Bizə gələ gəlməyə bir kal iydə
Qonşumuza heyva gəli nar gəli
Xan evinə şir gələ quyrux bular
Bizim evə kor it gələ har gəli
Xalqa qonax gəli gözü sürməli
Bizim evdən kor getməmiş kar gəli
Bəxtimə arvat nə çıxa bilmirəm
Bəllidi ki sarsağa sovsar gəli
Bir (üç ətək) əndazadır əynimə
(salisbury)gen gəlməsə dar gəli
Dovlətliyə yas gələdə oynayar
Biz kasıba toy gələ axsar gəli
Qəm yükündən kədxudanın hissəsi
Xərdəl olu,bizimki xarvar gəli
Kətdə bizi döyəllə bir havar yox
Biz bir kəlmə hax danışsax car gəli
Darqaşayidlar bizə sərkar şıxar
Dar dibindən qurtula sərdar gəli
Bundan belə özgə görəm özgədən
Minnət çəkir qeyrətimə ar gəli
Işçi toyux kəsənə mən baxanmam
Bilməm necə ürəyindənvar gəli
Qəmdən mənim bir eynək var gözümdən
Işığ aydın gün gözümmə tar gəli
Eşqim düşüb yadıma gözlər daşar
Baharda sel atlanı çaylar gəli
Çox şairin təb,i donar buz kimi
ŞƏHRIYARın təb,idə qaynar gəli
منبع :www.shahreiar.org
گل مریم
مـــــــن واســــــــــه دیدن تو پنجره را وا میذارم
تمام هست و نیست مو توی چشات جا میذارم
تـــــــو کــــــــــه اروم میکنی قــــلب شکسته منا
گــــــره زدی توی مـــــــوهات دستای خسته منا
مـــــــن واســــــه دیدن تو پنجره را وا مــــــیذارم
تموم هست و نیست مو توی چشات جا میذارم
تو جشن نور آیینه مــــــثل گـــــلهای مـــــــــریمی
وقتی که پیش من باشی مرهم جسم خسته می
وقتی باشی هق هق من توی ناز خنده هات گمه
ایـــن دل دیــــونه مـن خــــراب یــــک تبســمـــه
تو کــــــــه اروم میکنی قــلب شــــــــــکسته منا
گره زدی توی مـــــــــوهات دســــتای خسته منا
تو بهترین شعر مـــــــــــنی تو بهــــترین ترانــه ای
تـــــــــوی دفتر خاطر من هـــــمیشه عاشقانه ای
خواننده: حمید خجندی
میلاد حضرت زهرا(س) و روز زن و روز فتح خرمشهر مبارکباد
سلام دوست ارجمندم خوب هستی؟
باز از چمن داور، یک غنچه نمایان شد
از یمن قدوم او عالم همه بستان شد
برخیز نما شادی، ایام سرور آمد
چون باز دری بر خلق از روضه ی رضوان شد
میلاد حضرت زهرا(س) برشما مبارک باد
کینه
آنا قلبیم اودلانیر سوز دوشنده داوادان
بس دئییل می،ائی اینسانلار توكولدو قان،آخدی قان؟
بس دئییل می، قارا توپراق سو ایچدی گوز یاشیندان؟
یئر اوزونده دوستو اولسون گره ك اینسان، اینسان
قلبیمده كی بو آرزولار، آرزوسودور زامانین
من آنایام بو سسیمده یئرین گویون دردی وار
صولحه گلین ائی اینسانلار یوخسا دونیا محو اولار
سیاحلاری یاندیرین،عرشه قالخسین توستوسو
هر اوبادا، هر بیر ائلده ، قاناد آچسین صولح سوزو
اوزو گولسون اینسانلارین، بایرام ائتسین یئر اوزو
منبع :ازکلوب
آب و نان - شعر (ایام فاطمیه)
حیدر که هست پس تو چرا کار می کنی
جارو مکش که سرفه امانت نمی دهد
نانی بخور، عزیز دلم آب رفته ای
این کاسه های آب، توانت نمی دهد
دنبال رنگ چهره در آیینه ات مباش
آیینه شرم کرده نشانت نمی دهد
تابوت قوس دار و عجیبی که ساختم
شرحی زحجم جسم کمانت نمی دهد
دستاس!دست فاطمه ام پینه بسته است
از خواهش من است تکانت نمی دهد
سروده وحید قاسمی
ایام فاطمیه را به شما عزیزان تسلیت می گویم
شعر عید نوروز
می رسد بر گوش از دشت و دیار
صوت زیبای قناری، چلچله
نغمه بلبل ز شوق لاله زار
سوز و سرمای زمستان شد فنا
کوهِ برفی شد دوباره سبزه زار
آن درخت خشک دیروز را نگر!
گشته امروز پرشکوفه، برگ دار
عید یعنی آنکه بی جان جان گرفت
عید یعنی بازگشت روزگار
عید، مصداق معاد است ای بشر
کو که پند گیرد کجاست آن هوشیار؟
حَیّ و مَیّ و بود و نابود دست اوست
او خداوند است و صاحب اختیار
هرکه گفت کی مرد دوباره زنده شد؟
غافل است از قدرت پروردگار
زین تحول ها "کیان" عبرت بگیر
شک و تردید را بنه دیگر کنار
منبع تالار گفتگوی تا ظهور
باز محرم آمدوحسینی ها سیاه پوش شدند
شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین
روی دل با کاروان کربلا دارد حسین
از حریم کعبه ی جدش به اشکی شست دست
مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسین
می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم
بیش از اینها حرمت کوی منا دارد حسین
پیش رو راه دیار نیستی کافیش نیست
اشک و اه عالمی هم در قفا دارد حسین
بسکه محمل ها رود منزل به منزل با شتاب
کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین
رخت و تاراج حرم چون گل به تاراجش برند
تا به جایی که کفن از بوریا دارد حسین
بردن اهل حرم دستور بود و سر غیب
ورنه این بی حرمتی ها کی روا دارد حسین
سروران پروانگان شمع رخسارش ولی
چون سحر روشن که سر از تن جدا دارد حسین
سر به قاچ زین نهاده راه پیمای عراق
می نماید خود که عهدی با خدا دارد حسین
او وفای عهد را با سر کند سودا ولی
خون به دل از کوفیان بی وفا دارد حسین...
شهریار
برای رشته زیر تحقیقات و پایاننامه پذیرفته میشود
برای انجام این پروژه ها از کارشناسان مجرب کشورمان استفاده خواهد شد(انجام تحقیقات و پایان نامه های كارشناسی و كارشناسی ارشد رشته های مدیریت، علوم تربیتی، علوم اجتماعی، ...)
شهریار و روز ادب فارسی
امروز15شهریور ماه ۱۳89است.۱۲ سال پیش در چنین روزهایی یعنی ۲۷ شهریور سال ۱۳۷۶سید محمدحسین بهجت تبریزی که همه ما او را به نام استاد شهریار می شناسیمش درگذشت و به همین مناسبت این روز علاوه بر روز بزرگداشت استاد شهریار، به روز شعر و ادب فارسی هم نامگذاری شد. درباره اشعارش چیزی که مشخص است این است که شعر شهریار، با زندگی وی درآمیخته و با عقایدش جان گرفته است؛ در واقع، هر یک از شعرهای شهریار، پردهای از سوز و سازها و افت و خیزهای زندگی او را نشان میدهد و از وطن، اجتماع و تاریخ سخن میگوید.او اشعار مذهبی بسیاری دارد.بیان لطیف، ساده، روان و جذابیت کلام، از ویژگیهای شعر شهریار است. این روز یعنی 27 شهریور را پیشاپیش تبریک میگم به همه دوستداران شهریار
شعری از مولانا (پیشواز پائیز)
ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان
بر شاخ و برگ از درد دل بنگر نشان بنگر نشان
ای باغبان هین گوش كن ناله درختان نوش كن
نوحه كنان از هر طرف صد بیزبان صد بیزبان
هرگز نباشد بیسبب گریان دو چشم و خشك لب
نبود كسی بیدرد دل رخ زعفران رخ زعفران
حاصل درآمد زاغ غم در باغ و میكوبد قدم
پرسان به افسوس و ستم كو گلستان كو گلستان
كو سوسن و كو نسترن كو سرو و لاله و یاسمن
كو سبزپوشان چمن كو ارغوان كو ارغوان
كو میوهها را دایگان كو شهد و شكر رایگان
خشك است از شیر روان هر شیردان هر شیردان
كو بلبل شیرین فنم كو فاخته كوكوزنم
طاووس خوب چون صنم كو طوطیان كو طوطیان
خورده چو آدم دانهای افتاده از كاشانهای
پریده تاج و حله شان زین افتنان زین افتنان
گلشن چو آدم مستضر هم نوحه گر هم منتظر
چون گفتشان لا تقنطوا ذو الامتنان ذو الامتنان
جمله درختان صف زده جامه سیه ماتم زده
بیبرگ و زار و نوحه گر زان امتحان زان امتحان
ای لك لك و سالار ده آخر جوابی بازده
در قعر رفتی یا شدی بر آسمان بر آسمان
گفتند ای زاغ عدو آن آب بازآید به جو
عالم شود پررنگ و بو همچون جنان همچون جنان
ای زاغ بیهوده سخن سه ماه دیگر صبر كن
تا دررسد كوری تو عید جهان عید جهان
ز آواز اسرافیل ما روشن شود قندیل ما
زنده شویم از مردن آن مهر جان آن مهر جان
تا كی از این انكار و شك كان خوشی بین و نمك
بر چرخ پرخون مردمك بی نردبان بی نردبان
میرد خزان همچو دد بر گور او كوبی لگد
نك صبح دولت میدمد ای پاسبان ای پاسبان
صبحا جهان پرنور كن این هندوان را دور كن
مر دهر را محرور كن افسون بخوان افسون بخوان
ای آفتاب خوش عمل بازآ سوی برج حمل
نی یخ گذار و نی وحل عنبرفشان عنبرفشان
گلزار را پرخنده كن وان مردگان را زنده كن
مر حشر را تابنده كن هین العیان هین العیان
از حبس رسته دانهها ما هم ز كنج خانهها
آورده باغ از غیبها صد ارمغان صد ارمغان
گلشن پر از شاهد شود هم پوستین كاسد شود
زاینده و والد شود دور زمان دور زمان
لك لك بیاید با یدك بر قصر عالی چون فلك
لك لك كنان كالملك لك یا مستعان یا مستعان
بلبل رسد بربط زنان وان فاخته كوكوكنان
مرغان دیگر مطرب بخت جوان بخت جوان
من زین قیامت حاملم گفت زبان را می هلم
می ناید اندیشه دلم اندر زبان اندر زبان
خاموش و بشنو ای پدر از باغ و مرغان نو خبر
پیكان پران آمده از لامكان از لامكان